Feb 042009
 
   
When we arrived to meet the current owner of the Norton, he had already taken it out of his collection and prepared it ride-ready. Over the telephone in earlier conversations he already mentionned that the bike got somewhat restored and wasn’t red anymore as I remembered but got painted in the classic Norton colors black/gold. Of course, I’ve bought quite some bikes in the past and I know fairly well not to only go on outside appearances, but for this bike it was different. I also don’t think that my mother, who came with me, ever had thought to see this bike again. While talking about the history of this Norton, he showed me the proof of ownership and indeed, he had bought the Norton directly from Koppejan Motors where my dad sold it to back in 1984. It is a small world sometimes. After some (difficult) negociations about the price it was decided : The Norton would come back into the family.

The Norton Commando MKII, anno 2008, now painted in black

Now we’re actually getting to the point and the whole purpose of this blog; Having a Norton is one thing, but how to keep it going? During this blog, I’ll try to describe all “problems” encountered and how they have been solved. As someone told me not long ago : “You always know at which time you leave on a Norton, but you never know when you will arrive”

Toen we bij de huidige eigenaar aankwamen, had hij de Norton al reeds uit zijn verzameling gehaald en rij klaar gemaakt. Over de telefoon tijdens vorige gesprekken had hij me al verteld dat de Norton min of meer gerestaureerd was en niet langer rood/wit was zoals ik de Norton gekend had maar dat deze nu in de classieke Norton kleuren zwart/goud gespoten was. In het verleden had ik al verschillende motoren gekocht en ik weet inmiddels wel om niet alleen op het uiterlijk af te gaan maar voor deze motor was het anders. Ook denk ik niet dat mijn moeder, die mee was gekomen, ooit nog gedacht had deze motor terug te zien. Terwijl we nog wat spraken over het verleden van deze motor toonde hij me de kenteken bewijzen en hij had inderdaad de Norton gekocht van Koppejan Motoren waar mijn vader zijn Norton aan verkocht had in 1984. Het is soms een klein wereldje. Na wat (moeizame) onderhandelingen over de prijs was het besloten : De Norton kwam terug in de familie.

De Norton Commando 850 MKII, anno 2008, nu in zwart gespoten

Nu komen we eigenlijk op het punt waar de reden van deze blog duidelijk word; Het is één ding om een Norton te bezitten maar hoe kan je deze onderhouden en blijven laten rijden? Tijdens deze blog zal ik proberen om alle “problemen” te beschrijven en hoe deze opgelost zijn. Zoals iemand mij niet lang geleden zei : “Je weet altijd om hoe laat je weg gaat op een Norton maar je weet nooit om welke tijd je aankomt”

Quand nous sommes arrivé chez le propriétaire actuel de la Norton il l’avait déjà sorti de sa collection et l’avait préparée pour rouler. Par téléphone il m’avait déjà dit que la Norton était plus ou moins restaurée et qu’elle n’était plus rouge/blanche comme je l’avais connu mais qu’elle était maintenant dans les couleurs classiques des Nortons noir/or. Bien sûr, dans le passé j’avais déjà acheté plusieurs motos et je sais très bien de ne pas se fier uniquement aux apparences mais pour cette moto c’était différent. Je ne pense pas non plus que ma mère, qui m’avais accompagné, avait pensé de revoir cette moto un jour. Pendant que nous parlons encore un peu à propos de l’historique de cette moto il me montrait la carte grise et en effet, il l’avait acheté chez Koppejan Motoren auquel mon père l’avait vendu en 1984. Parfois le monde est petit. Après des négociations (difficiles) de prix c’était décidé : la Norton rentrait à la maison.

La Norton Commando 850 MKII, anno 2008, peinte en noir/or

Ici on arrive au point de pouvoir expliquer le but de ce site web; de posséder une Norton c’est une chose, mais comment l’entretenir et faire en sorte qu’elle continuera à rouler ? Pendant ce blog je vais essayer de décrire tous les “problèmes” rencontrés et comment ils sont résolus. Pour utiliser les mots de quelqu’un : “on sait toujours à quelle heure qu’on part sur une Norton mais on ne sait jamais à quelle heure qu’on rentre”

 Posted by at 9:22 pm
Feb 042009
 
   
Not having much faith it would work out, I decided to write a letter to the department of motorvehicule registrations, explaning the history of why I wrote and where I was looking for. Of course, under the laws of protecting personal information, I already knew that they wouldn’t be able to provide me any names, but I already foresaw that; I’ve ended my letter with the question if they would mind, if the Norton still existed, to forward my letter to the current owner (and of course I included a cheque for their administrative fees).
I was quite surprised to receive a telephone call some two weeks later from someone who was about just as surprised as I was, stating that he had received my letter by way of the department of motorvehicules and that indeed he was the current owner of this Norton. We started talking and soon it became clear that the current owner was a collector of old motorbikes and he invited me to come see him, his collection and to see again my dad’s old Norton.
Coïncidence or not, in his collection of over 300 old motorbikes, he had two Norton Commandos, a more recent one of 1975 and my father’s old MKII Commando of 1974 which, given the situation and as he had two, he was willing to sell it back to me. That went a little fast for me. Going from wondering what had happened to it, to finding it and having the possibility to obtaining it, not to mention the price he mentionned in the conversation which was “slightly” above what my current financial situation would allow me, I decided at first that having the knowledge of what had become of the bike and knowing “it is doing fine” was already quite rewarding.

Yet, after some days and some discussions with my wife, it was quite an opportunity and gave me the feeling that the old Norton “would come back into the family” after nearly 25 years of absence. I called back the current owner, we discussed some more and we agreed on a date to meet.
Weinig hoop dat het zou werken, besloot ik om een brief naar de Rijksdienst van Wegverkeer (RDW) te schrijven en uit te leggen waarom ik hun schreef en waar ik naar op zoek was. Natuurlijk wist ik al wel dat onder de huidige wetgeving bescherming van persoonlijke gegevens ze me geen mededelingen konden doen maar dat had ik al voorzien; ik besloot de brief met de vraag of het mogelijk zou zijn, als de Norton nog steeds bestond, mijn brief door te sturen naar de huidige eigenaar (en natuurlijk een vergoeding voor hun administratieve kosten bijgesloten).
Ik was behoorlijk verbaasd om zo’n twee weken later een telefoontje te krijgen van iemand die eigenlijk net zo verbaasd was als ik zelf was met de mededeling dat hij mijn brief had ontvangen via de RDW en dat hij inderdaad de huidige eigenaar van deze Norton was. We raakten aan de praat en al snel werd het duidelijk dat de huidige eigenaar een verzamelaar was van oude motoren en nodigde me uit om langs te komen, zijn verzameling te zien en ook de oude Norton van m’n vader weer terug te zien.
Toeval of niet, in zijn verzameling van meer dan 300 oude motoren, had hij twee Norton Commandos, een iets jongere van 1975 en mijn vader’s oude MKII Commando van 1974 welke hij, na mijn brief en gelet op de situatie, wel bereid was om de Norton aan me terug te verkopen. Dat ging mij een beetje snel. Van afvragen wat er van de Norton terecht was gekomen, deze terug vinden en de mogelijkheid geboden krijgen deze Norton terug te krijgen, om de prijs maar even achterwege te laten die in het gesprek naar voren kwam en “lichtjes” hoger was dan mijn actuele financiële situatie me toe zou laten, besloot ik eerst dat om nu te weten dat de Norton nog steeds bestond “en het goed maakte” al genoeg beloning was.

Toch, een paar dagen later en na nog wat gesprekken met mijn vrouw, was de geboden mogelijkheid eigenlijk moeilijk af te slaan en gaf met het gevoel dat de Norton “terug in de familie zou komen” na bijna 25 jaar afwezigheid. Ik belde de huidige eigenaar terug en na nog wat praten spraken we een datum af dat ik langs zou komen.
Je n’avais pas beaucoup d’espoir que ça pourrait marcher mais je décidais d’écrire une lettre au préfecture, expliquant l’histoire pourquoi j’écrivais et ce que je cherchais. Bien sûr, en respectant les lois de non diffusion des données personnelles, je savais déjà qu’ils ne pourrons pas me donner plus d’informations mais je comptais déjà là dessus; pour finir ma lettre je les demandais, si la Norton existait toujours et si ça serait possible, s’ils ont la gentillesse et l’amabilité de re expédier ma lettre au proprietaire courante de cette Norton (avec en pièce jointe une chèque pour leurs frais d’administration).
J’étais surpris de recevoir un appel téléphonique quelques semaines plus tard de la part de quelqu’un qui était autant surpris que moi en m’expliquant qu’il avait reçu ma lettre par la préfecture et qu’en effet il était la propriétaire de cette Norton. Nous avons commencé à discuter et je commençais à comprendre que ce monsieur était collectionneur des anciennes motos. Il m’invitait de passer lui voir, ainsi que de voir sa collection et de re voir la Norton de mon père.
Coïncidence ou non, dans sa collection qui comptait plus que 300 anciennes motos, il avait deux Norton Commandos, une un poil plus jeune de 1975 et l’ancienne MKII Commando de 1974 de mon père ce qu’il, après ma lettre et vu la situation, voulait bien me la revendre.
C’était un peu rapide pour moi. Partir de se demander ce qu’était devenu de la Norton, de la retrouver et se voir offrir la possibilité de la posséder, en oubliant pendant une seconde le prix qu’il a mentionné dans la conversation qui était “un peu” au dessus de ce que ma situation financière m’autorisait, je me disais au début qu’avoir la connaissance que la Norton existe toujours et “qu’elle va bien” satisfaisait déjà ma curiosité.

Cependant, quelques jours et quelques discussions avec ma femme plus tard, c’était quand même une sacre opportunité qui me donnait la sentiment comme si “la Norton revenait dans la famille” après presque 25 ans d’absence. J’ai rappelé la propriétaire, nous avons parlé encore un peu plus et nous se sommes mis d’accord sur une date pour se rencontrer.
 Posted by at 9:20 pm
Feb 042009
 
   
In march 2007, the 31st to be exact, I received a strange phonecall; the 31st is the anniversery of my wife and my father always called to wish a happy birthday. As we have caller-id and it displayed the name of my father, I was already preparing myself to answer the phone with “hey dad” but I was quite surprised to learn that it wasn’t my dad but one of my older sisters who was calling me from his place with a completely different message; he passed away in the early morning of the 31st at the age of 75.
After all the arrangements, the funeral, there is a second unpleasant period; sorting out and dividing the possessions. Doing so, besides finding back lots of old photos bringing back memories, we also found back my father’s old expired drivinglicense and an old insurance card of his Norton he had kept safe. Not at once, but weeks after I started to wonder again what had happened with “his” Norton and, if it was still alive, where it would be now.
Maybe not everywhere, but where I’m from, the licenseplate number stays with the vehicule as long as it isn’t exported or destroyed. Having obtained an old insurance card containing the Norton’s licenseplate number, I decided to start searching for it. At first, it was only to find out if the Norton was still out there somewhere and to learn how the bike was doing.
In maart 2007, de 31e om precies te zijn, ontving ik een vreemd telefoontje; de 31e is de verjaardag van mijn vrouw en mijn vader belde dan altijd even om te feliciteren. Omdat onze telefoon weergeeft wie er belt en de naam van m’n vader aangaf, was ik al voorbereid om de telefoon met “hé pa” aan te nemen maar het verbaasde me dat het niet m’n vader was maar één van m’n oudere zussen die van zijn flatje belde met een hele andere mededeling; ons pa was overleden in de vroege ochtend van de 31e maart op de leeftijd van 75 jaar.
Nadat alles geregeld was, de begrafenis, is er nog een andere onplezierige taak; sorteren en verdelen van de bezittingen. Gaandeweg kwamen we oude fotos tegen welke herinneringen terug brachten en vonden we ook ons pa oude rijbewijs en een oude verzekeringskaart van de Norton die hij al die tijd bewaard had. Niet gelijk maar enige weken later begon ik mezelf weer af te vragen wat er van “zijn” Norton terecht was gekomen en, als de Norton nog bestond, waar deze nu zou zijn.
Misschien is het niet overal hetzelfde, maar waar ik vandaan kom blijft een afgegeven kenteken bij het motorvoertuig zolang deze niet word geëxporteert of vernietigt. Na een oude verzekeringskaart teruggevonden te hebben welke het kenteken en frame nummer van de Norton bevatte, besloot ik naar de Norton te gaan zoeken. In het begin was het slechts alleen om te weten of de Norton nog steeds bestond en als dat het geval was, te weten hoe het met de Norton gaat.
En mars 2007, le 31 pour être exact, j’ai reçu une appèl bizarre; le 31 c’est l’anniversaire de ma femme et mon père nous appelait toujours pour souhaiter une bonne anniversaire. Notre téléphone utilise la présentation des noms d’appelants et quand le nom de mon père s’affichait, je me suis déjà préparé pour lui répondre avec “salut papa” mais je comprenais vite que ce n’était pas mon père mais une de mes soeurs ainées qui appellait de chez lui avec une complètement autre message; il est décédé tôt le matin le 31 mars âgé de 75 ans.
Après les arrangements, le funérailles, une deuxième période peu plaisante se présente; faire le tri et diviser les possessions. Pendant cette période nous avons retrouvé plusieurs vieux photos et des anciens histoires et anecdotes surfassent. Parmi les pièces il y avait également son ancien permis de conduire et une ancienne carte d’assurance de sa Norton qu’il a gardé précieusement. Pas tout de suite mais quelques semaines après je commençait à me demander ce qu’il était arrivé à “sa” Norton et, si la Norton existait toujours, où elle pourrait être.
Peut être pas partout, mais d’où je viens, une numéro d’immatriculation restera avec une véhicule tant qu’il n’est pas exporté ou détruit. En possession de cette ancienne carte d’assurance qui contenait le numéro d’immatriculation et de série, je décidais de commencer à chercher. Au début ce n’était que pour savoir si la Norton existe toujours et si oui, si elle aller bien.
 Posted by at 9:18 pm

This website uses cookies to give you the best experience. Agree by clicking the 'Accept' button or change your cookie settings.