Feb 042009
 
   
Well, I can’t say I counted on this one, but given the respectable age of the bike and not knowing its history and still not having taken the time to inspect the whole bike to even see if it would be “road worthy” and reliable, I made it to the end of the street (about 200 meters) and… Nothing anymore, engine completely dead. Or rather, everything was dead, no electric power anymore. Nowhere. After pushing the Norton back again, “trouble shooting” can start. I should have paid attention, because when I first removed the fueltank and noticed the nice tie of cables under it, I was thinking to myself “that is something I’ll have to look at one time”, but that time came sooner than I realised. I’d found and downloaded the complete electrical schematics for this Norton and then all one needs is patience while messuring them through. Luckely all functions are uniquely color-coded, which really helps. I found the problem in a bad contact in the big tie of cables, some of them abandoned, some of them put together with some black tape and I found myself cussing at my father for such amateuristic work. He probably smiled upon me when I found myself undoing “his work” and … Scotching them back together with .. black tape. Of course, better would be to replace the whole tree of cables, but first I wanted to ride the bike a bit and the black tape was doing the job 😉
Ik kan niet echt zeggen dat ik hier op rekende maar aangezien de leeftijd van de Norton, zijn verleden en nog steeds niet de tijd te hebben genomen om de motorfiets na te lopen om te zien of deze “weg waardig” en betrouwbaar is, kwam ik tot aan het einde van de straat (zo’n 200 meter) en… Niets meer, motor geheel uitgevallen. Of beter, alles uitgevallen, geen stroom meer. Nergens geen stroom meer. Na de Norton weer terug geduwd te hebben, het “oorzaak zoeken” kan beginnen. Ik had er meer aandacht aan moeten besteden want toen ik voor het eerst de benzinetank verwijderde en de aardige knoop van kabels zag dacht ik nog “daar moet ik ook een keer op een dag naar moet kijken”, maar die dag kwam sneller dan gedacht. Van de Norton had ik al op het internet het gehele electrische schema gevonden en gedownload en dan maar geduldig alles door meten. Gelukkig zijn alle kabels uniek met een eigen kleur aangegeven wat veel helpt. In de aardige knoop van kabels vond ik het probleem, sommige kabels geĂŻsoleerd, andere samengevoegd met zwarte plakband en ik verwenste m’n vader voor zulks amateuristisch werk. Hij zal wel gelachen hebben als hij me bezig kon hebben gezien met het losmaken van “zijn werk” en .. de draden weer samen plakte met … zwarte plakband. Het zou natuurlijk beter zijn om de hele kabelboom te vervangen maar eerst wilde ik wat met de Norton kunnen rijden en de zwarte plakband hield voorlopig stand 😉
Bon, je ne peux pas dire que je l’ai vu venir, mais vu l’Ăąge de la Norton, son histoire et ne toujours pas avoir pris de temps de la vĂ©rifier pour voir si elle sera fiable, je suis arrivĂ©e au bout de la rue (environ 200 mĂštres) et… Plus rien, le moteur s’arrĂȘtait. Ou tout s’arrĂȘtait plutĂŽt, il n’y avait plus de courant. Nulle part. AprĂšs avoir ĂȘtre rentrĂ© Ă  pied avec la Norton la “recherche de la panne” peut commencer. J’aurais dĂ» payer plus d’attention parce que quand j’avais enlevĂ© la rĂ©servoir d’essence la premiĂšre fois j’avais bien vu l’Ă©norme noeud des cĂąbles et je pensais “ça c’est quelque chose que je devrais regarder un jour” mais ce jour arrivait plus vite que prĂ©vu. J’avais dĂ©jĂ  trouvĂ© le schĂ©ma d’installation Ă©lectrique de la Norton et tout ce qu’on a besoin est de la patience pour vĂ©rifier tous les cĂąbles. Heureusement, chaque cĂąble est codĂ© avec une couleur unique, c’est qui aide vachement. Je trouvais le problĂšme dans un mauvais contact dans cette noeud de cĂąbles, certaines isolĂ©es, d’autres mis ensemble avec de scotche noir et j’engueulais mon pĂšre pour avoir fait un tel bricolage. J’en doute pas qu’il me sourirait s’il a pu me voir parce que je me retrouvais Ă  dĂ©faire son bricolage et … Remettre les cĂąbles ensemble avec … de scotch noir. Bien sĂ»r, il faillait mieux remplacer tout l’arbre des cĂąbles mais je voulais d’abord rouler avec la Norton un peu et le scotch noir faisait l’affaire pour l’instant 😉
 Posted by at 9:27 pm
Feb 042009
 
   
Of course, quite stupid of me and I should know better, but now that I had “my” Norton in the garage of my parents-in-law in September 2008, I couldn’t resist to try it! First discovery; after some 20 kicks or so and still no-go, check the fuel… The fueltaps and their seals were leaking like crazy, all fuel got leaked. Oh well, that is something I’ll have to change first I was thinking to myself while I re-filled the fueltank and after some 5 kicks more or so, the engine was roaring! Just a small detail; from my parents-in-law garage the road only goes downhill, not something I was thinking about at the time I took off, but I surely got reminded when I had to push the bike back home… It would have been wise to take the bike apart and inspect a bit first, but of course I couldn’t wait and so I found myself at the foot of the hill down the road with a stalled engine; no way to get it going again, at least, not for more than two seconds and surely not long enough to get back.

Once back, “trouble shooting” can start; we have ignition, we have air, so logically we don’t have gas. As I had to take apart the fueltaps, gastubes and probably the carburators also anyway, I found the problem there; the main jet’s needle, btw a 230, was no longer in its place in the left carburator and was laying loose at the bottom. After cleaning completely the carburators, replacing the gaskets, the fueltubes, the fueltabs and seals, we were off again! (or at least I thought so)
Natuurlijk, een beetje stom van me, maar nu ik eindelijk “mijn” Norton in september 2008 in de garage van mijn schoonouders had kon ik het niet laten de Norton uit te proberen! Eerste ontdekking; na een goede 20 keer aanstampen en nog steeds geen teken van leven, controleer de brandstof… De benzinekraantjes en dichtingsringen lekten als een gek, alle benzine was al weggelekt, er zat niets meer in. Dat is iets wat ik eerst zal moeten veranderen dacht ik nog bij mezelf terwijl ik de benzinetank weer vol gooide en na een keer of 5 aanstampen, liep de motor dan toch! Een klein detail; vanaf mijn schoonouders gaat de weg alleen heuvel af, niet iets waar ik bij stil stond toen ik er met de Norton vandoor ging maar waar ik zeker aan herinnerd werd toen ik de Norton terug moest duwen… Het zou verstandig geweest zijn om de motor eerst een beetje te controleren maar ik kon natuurlijk niet wachten en daar stond ik dan, beneden aan de voet van de heuvel met een afgeslagen motor; zonder mogelijkheid weer gestart te krijgen, althans niet langer dan twee seconden en zeker niet lang genoeg om terug te rijden.

Eenmaal terug gekomen, “oorzaak zoeken” kan beginnen; we hebben ontsteking, we hebben lucht dus logisch gezien hadden we geen benzine. Omdat ik de benzinekranen en leidingen toch moest vervangen en waarschijnlijk ook de carburateurs, vond ik het probleem daar; de sproeier, een 230, zat niet langer op zijn plaats en lag los onderin van de linker carburateur. Na beide carburateurs geheel schoon te hebben gemaakt en de benzine kranen, leidingen en afdichtingen te hebben vervangen, kon ik er vandoor met de Norton! (dacht ik althans)
Bien sĂ»r, un peu con de ma part, mais comme j’avais enfin “ma” Norton dans la garage de mes beaux-parents, je ne pouvais pas rĂ©sister d’enfin prendre la Norton pour un tour d’essai ! Premier dĂ©couvert; aprĂšs un bon vingtaine de coups de pied sur le dĂ©marreur et toujours que dalle, vĂ©rifie la niveau d’essence. Les robinets d’essence et les jointes fuiait Ă©normement, tout l’essence avait disparu. Bon, en me dissant que c’est quelque chose que je devrais regarder d’abord un de ces jours, j’ajoutais de l’essence et aprĂšs cinq coups de dĂ©marreur le moteur tournait ! Petit dĂ©tail; Ă  partir de chez mes beaux-parents, la route ne faite que descendre, ce n’est pas quelque chose auquelle que je pensais quand je suis parti avec la Norton, mais ce m’est revenu de coup quand je suis rentrĂ© Ă  pied avec la Norton… J’aurais dĂ» vĂ©rifier la Norton un peu d’abord mais bien sĂ»r je ne pouvais pas attendre et voilĂ , je me retrouvais en bas de la route avec le moteur qui ne voulait plus dĂ©marrer. En tout cas, pas pour plus de deux secondes et surement pas suffisamment longtemps pour remonter la route.

Un fois rentrĂ©, la “recherche de la panne” peut commencer; on avait l’ignition, on avait de l’air, donc logiquement on n’avait pas d’essence. Comme je devais remplacer les robinets d’essence et les tuyaux et jointes de toute façon, voir peut ĂȘtre mĂȘme les carburateurs, j’ai trouvĂ© le problĂšme lĂ ; le pulvĂ©risateur (par ailleurs du 230) du carburateur de gauche n’Ă©tait plus oĂč il devait ĂȘtre et se trouvait dĂ©vissĂ© et complĂštement en bas. AprĂšs avoir nettoyĂ© les deux carburateurs, avoir remplacĂ© les robinets d’essence, tuyaux et jointes, je pouvais enfin rouler! (ce que je pensais du moins)
 Posted by at 9:26 pm
Feb 042009
 
   
When we arrived to meet the current owner of the Norton, he had already taken it out of his collection and prepared it ride-ready. Over the telephone in earlier conversations he already mentionned that the bike got somewhat restored and wasn’t red anymore as I remembered but got painted in the classic Norton colors black/gold. Of course, I’ve bought quite some bikes in the past and I know fairly well not to only go on outside appearances, but for this bike it was different. I also don’t think that my mother, who came with me, ever had thought to see this bike again. While talking about the history of this Norton, he showed me the proof of ownership and indeed, he had bought the Norton directly from Koppejan Motors where my dad sold it to back in 1984. It is a small world sometimes. After some (difficult) negociations about the price it was decided : The Norton would come back into the family.

The Norton Commando MKII, anno 2008, now painted in black

Now we’re actually getting to the point and the whole purpose of this blog; Having a Norton is one thing, but how to keep it going? During this blog, I’ll try to describe all “problems” encountered and how they have been solved. As someone told me not long ago : “You always know at which time you leave on a Norton, but you never know when you will arrive”

Toen we bij de huidige eigenaar aankwamen, had hij de Norton al reeds uit zijn verzameling gehaald en rij klaar gemaakt. Over de telefoon tijdens vorige gesprekken had hij me al verteld dat de Norton min of meer gerestaureerd was en niet langer rood/wit was zoals ik de Norton gekend had maar dat deze nu in de classieke Norton kleuren zwart/goud gespoten was. In het verleden had ik al verschillende motoren gekocht en ik weet inmiddels wel om niet alleen op het uiterlijk af te gaan maar voor deze motor was het anders. Ook denk ik niet dat mijn moeder, die mee was gekomen, ooit nog gedacht had deze motor terug te zien. Terwijl we nog wat spraken over het verleden van deze motor toonde hij me de kenteken bewijzen en hij had inderdaad de Norton gekocht van Koppejan Motoren waar mijn vader zijn Norton aan verkocht had in 1984. Het is soms een klein wereldje. Na wat (moeizame) onderhandelingen over de prijs was het besloten : De Norton kwam terug in de familie.

De Norton Commando 850 MKII, anno 2008, nu in zwart gespoten

Nu komen we eigenlijk op het punt waar de reden van deze blog duidelijk word; Het is Ă©Ă©n ding om een Norton te bezitten maar hoe kan je deze onderhouden en blijven laten rijden? Tijdens deze blog zal ik proberen om alle “problemen” te beschrijven en hoe deze opgelost zijn. Zoals iemand mij niet lang geleden zei : “Je weet altijd om hoe laat je weg gaat op een Norton maar je weet nooit om welke tijd je aankomt”

Quand nous sommes arrivĂ© chez le propriĂ©taire actuel de la Norton il l’avait dĂ©jĂ  sorti de sa collection et l’avait prĂ©parĂ©e pour rouler. Par tĂ©lĂ©phone il m’avait dĂ©jĂ  dit que la Norton Ă©tait plus ou moins restaurĂ©e et qu’elle n’Ă©tait plus rouge/blanche comme je l’avais connu mais qu’elle Ă©tait maintenant dans les couleurs classiques des Nortons noir/or. Bien sĂ»r, dans le passĂ© j’avais dĂ©jĂ  achetĂ© plusieurs motos et je sais trĂšs bien de ne pas se fier uniquement aux apparences mais pour cette moto c’Ă©tait diffĂ©rent. Je ne pense pas non plus que ma mĂšre, qui m’avais accompagnĂ©, avait pensĂ© de revoir cette moto un jour. Pendant que nous parlons encore un peu Ă  propos de l’historique de cette moto il me montrait la carte grise et en effet, il l’avait achetĂ© chez Koppejan Motoren auquel mon pĂšre l’avait vendu en 1984. Parfois le monde est petit. AprĂšs des nĂ©gociations (difficiles) de prix c’Ă©tait dĂ©cidĂ© : la Norton rentrait Ă  la maison.

La Norton Commando 850 MKII, anno 2008, peinte en noir/or

Ici on arrive au point de pouvoir expliquer le but de ce site web; de possĂ©der une Norton c’est une chose, mais comment l’entretenir et faire en sorte qu’elle continuera Ă  rouler ? Pendant ce blog je vais essayer de dĂ©crire tous les “problĂšmes” rencontrĂ©s et comment ils sont rĂ©solus. Pour utiliser les mots de quelqu’un : “on sait toujours Ă  quelle heure qu’on part sur une Norton mais on ne sait jamais Ă  quelle heure qu’on rentre”

 Posted by at 9:22 pm

This website uses cookies to give you the best experience. Agree by clicking the 'Accept' button or change your cookie settings.