May 152010
 
   
I’d promised my wife to go today to l’occitane for her in Boulogne. I’ve got lucky, because after a week of cold temperatures and rainy weather it was dry and mostly sunny today. Luckely, otherwise I would have needed to take the car to go there, but as weather played in my favor, I took the Norton to go shopping for her.

I learn as I go with the Norton; before I left, I took out the sparkplugs and cleaned them and I noticed that this time one was way more black than the other one. That reminded me that last time, by misstake, I turned the wrong screw on the left Amal carb. As the right sparkplug looked better, I turned likewise the same screw on the left Amal carb. But… No way to get her to start. Maybe that was not a good idea after all, so I turned both back half a turn and she started right away. I also noticed that in fact the both Amal carbs don’t exactly open at the same time; when opening the gas, closing the gas and listening closely, one can actually hear the left carb closing before the right one does. I’ll leave it like that for the moment, as I still need to change them with the new Amal carburetors anyway and I’ll try to make sure to do it right with the new ones.

Just before pont de Sevres on my way to Boulogne a couple on a Harley Davidson pulled up next to me. That was a completely new experience. I mean, usually when a biker pulls up next to me I can still hear my Norton. Quite well even. But with the Harley next to me, though the Norton has quite some sound, I could barely hear it anymore. We waved hello and once crossed the pont de Sevres they turned right in the direction of Paris where I went straight and I could finally hear my Norton again. For my defense, it was a BIG Harley engine 🙂

I also sent an email to Paul Goffs just to ask if it is normal that the Girling spring scratches the paint, but I haven’t heared back yet.

Ik had mijn vrouw beloofd om vandaag voor haar naar l’occitane in Boulogne te gaan. Ik had geluk want na een week van koud en regenachtig weer was het vandaag overwegend zonnig en droog. Gelukkig, anders had ik met de auto moeten gaan maar omdat het weer in mijn voordeel speelde kon ik de Norton nemen om voor haar te gaan winkelen.

Ik leer nog steeds met de Norton; voordat ik weg reed even de bougies er uit gehaald en schoongemaakt en consteerde ik dat de ene een stuk zwarter was dan de andere. Dat herinnerde me dat de laatste keer, een foutje, ik de verkeerde schroef van de linker Amal carburateur verdraaid had. Omdat de rechter bougie er beter uit zag verstelde ik dezelfde schroef in de zelfde positie als de rechter carburateur. Maar… Met geen mogelijkheid gestart te krijgen. Misschien was dat toch niet zo’n goed idee, dus verdraaide ik ze beiden een halve slag en de Norton sloeg direct aan. Ook ontdekte ik dat beide Amal carburateurs niet geheel op hetzelfde moment open gaan; als het gas open en weer dicht gaat en door goed te luisteren, is het hoorbaar dat de linker Amal eerder sluit dan de rechter. Op dit moment zal ik het zo maar laten omdat ik beide Amal carburateurs toch nog een keer moet vervangen en zal het dan proberen beter af te stellen met de nieuwe carburateurs.

Net voor de pont de Sevres op weg naar Boulogne kwam er een stelletje op een Harley Davidson naast me staan. Dat was een nieuwe ervaring. Ik bedoel, gewoonlijk, als een andere motor naast me komt staan, kan ik de Norton nog steeds horen. Best goed horen zelfs. Maar met de Harley naast me en ook al dat er best wat geluid in de Norton zit, hoorde ik de Norton nauwelijks meer. We groette elkaar en net na de pont de Sevres gingen zij rechts richting Parijs waar ik rechtdoor ging en ik eindelijk de Norton weer kon horen. Voor mijn verdediging, het was een GROTE Harley motor 🙂

Ook heb ik nog een email naar Paul Goffs gestuurd om te vragen of het normaal is dat de lak van de Girling geschraapt word maar ik heb nog geen antwoord terug gehad.

J’avais promis Ă  ma femme d’aller Ă  l’occitane pour elle aujourd’hui. J’avais de la chance, parce qu’aprĂšs une semaine d’un temps froid et pluvieuse, le temps aujourd’hui Ă©tait plutĂŽt sec avec parfois des rayons de soleil. Une chance, car sinon j’aurais du y aller en voiture mais maintenant je pourrais prendre la Norton pour m’y rendre.

J’apprends encore avec la Norton; avant d’y aller j’avais sorti et nettoyer les bougies et je constatais que le bougie cotĂ© gauche Ă©tait plus noire que cotĂ© droite. De coup je me rappelais que, par erreur, j’avais tournĂ© le mauvais vis le dernier fois sur l’Amal Ă  gauche. Comme la bougie cotĂ© droite avait meilleure mine, je positionnais le vis de la mĂȘme position que sur le carburateur cotĂ© droite, mais… Impossible de la dĂ©marrer. Ce n’Ă©tait peut ĂȘtre pas une bonne idĂ©e aprĂšs tout donc j’ai retournĂ© les vis des deux cotĂ©s un demi tour et de coup la Norton dĂ©marrait tout suite. J’ai aussi constatĂ© que les deux Amal carburateurs n’ouvrent pas au mĂȘme moment; quand on ouvre et referme le gas et en Ă©coutant bien on peut entendre que la carburateur cotĂ© gauche se ferme avant le cotĂ© droite. Je vais le laisser comme ça pour l’instant, il faut toujours que je remplace les deux carburateurs, et je vais essayer de corriger ce lĂ  avec les nouvelles carburateurs.

Juste avant le pont de SĂšvres sur mon chemin pour aller Ă  Boulogne une couple sur une Harley Davidson s’arrĂȘtait Ă  cotĂ© de moi. C’Ă©tait une nouvelle expĂ©rience. Je veux dire, d’habitude quand une autre moto s’arrĂȘte Ă  cotĂ© de moi je peux toujours entendre la Norton. On l’entends bien mĂȘme. Mais avec la Harley Ă  cotĂ© de moi et malgrĂ© la Norton a du son aussi, je le n’entendais presque plus. On s’est saluer et le pont de SĂšvres passĂ© ils ont pris Ă  droite direction Paris ou moi je suis aller tout droit et, enfin, j’entendais Ă  nouveau ma Norton. Pour ma dĂ©fense, c’Ă©tait une GROSSE engin Harley 🙂

J’ai aussi envoyĂ© un email Ă  Paul Goffs afin de lui demander si c’est normal que l’amortisseur Girling gratte la peinture mais je n’ai pas encore reçu une rĂ©ponse.

 Posted by at 4:21 pm
May 082010
 
   
Last time already I noticed this and I think it is a bummer, but.. One of the two girling shocks is scratching the black paint of the damper. Strangely, only the left one, not the right one. Sure, one has to look closely to see it but still. I don’t regret to have replaced the Koni’s shocks with the new Girling shocks,  they fit and work good, but it would have been even better if the spring itself wouldn’t scratch the paint.

Girling Shocks, paint scratched on damper (see red circles)

The damper seems to be centred in the spring, but somehow it must touch. Not the right shock though, where no paint scratches are seen at all. Strange and a bummer, but well. Next time, if I have to replace the shocks again, I’ll make sure to set the pre-strength on the second notch, which should make sure that the spring itself remains tight in position.

The Norton ran good today; easy starting on a cold engine and, once warm, a good idle speed of the engine. I also tested the brakes; or well, not by choice, but in a reaction when I switched lanes and the car in front of me suddenly braked. Luckely, the test passed, the Norton (still) brakes good even if it probably requires a bit more force than with modern braking systems 😉

De laatste keer had ik het al gezien, en dat is jammer, maar.. Op Ă©Ă©n van de twee Girling schokdempers schraapt de veer de zwarte lak van de schokbreker af. Vreemd genoeg, alleen de linker, dit gebeurd niet op de rechter schokdemper. Natuurlijk, dan moet je wel van dichtbij kijken om het te zien, maar toch. Ik heb r geen spijt van dat ik de Koni’s vervangen heb met de nieuwe Girlings, ze passen en werken goed, maar het wou zelfs nog beter zijn als de veer de lak er niet af schraapte.

Girling schokdempers, lak afgeschraapt van de schokbreker (zie rode circles)

De schokbreker is zichtbaar goed gecentreert binnen de veer maar op de Ă©Ă©n af andere manier moeten ze elkaar toch raken. Niet op de rechter schokdemper, daar is de lak geheel niet beschadigd. Vreemd en jammer maar goed, de volgende keer als ik de schokdempers vervang zal ik de sterkte van de veer wel op het tweede standje zetten, zodat de veer goed en strak aangespannen in positie gehouden word.

De Norton liep goed vandaag; startte gemakkelijk op een koude motor en liep goed stationnair op een warme motor. Ik heb ook de remmen getest; of nou ja niet vrijwillig maar in een reactie toen ik van rijstrook veranderde en de auto voor me opeens in de remmen ging. Gelukkig is de test geslaagd, de Norton remt nog (steeds) goed ook al dat het waarschijnlijk iets meer kracht in de vingers vraagt dan wat nodig zou zijn bij moderne motoren 😉

Je l’avais dĂ©jĂ  vu le dernier fois et c’est un dommage, mais.. Un des deux Girling amortisseurs frotte la peinture. Bizarre, car ça n”arrive qu’Ă  gauche, pas sur l’amortisseur Ă  droite. Certes, il faut regarder de prĂšs mais mis encore. Je n’ai pas de regrets avoir remplacĂ© les Koni’s avec les nouveaux Girling amortisseurs, ils fonctionnent bien mais ça sera encore mieux s’ils ne frottent pas la peinture.

Girling amortisseurs, frottement sur la peinture (dans les cercles rouge)

L’amortisseur semble ĂȘtre bien centrĂ© dans le ressort mais une façon ou une autre le ressort doit toucher. Pas l’amortisseur cotĂ© droite oĂč il y a aucun frottement sur la peinture. Bizarre et un dommage mais bon. La prochaine fois quand je dois remplacer les amortisseurs je m’assurera de mettre les ressorts sur la deuxiĂšme position de tension, de sorte de s’en assurer que le ressort restera bien coincĂ© en place.

La Norton roulait bien aujourd’hui; elle a dĂ©marrĂ©e facilement avec un moteur Ă  froid et un fois au tempĂ©rature la vitesse stationnaire Ă©tait bien. J’ai aussi testĂ© les freins; ou bien, pas volontairement, mais quand je changeais la voie la voiture devant moi freinait de coup. Heureusement la Norton a passĂ©e le test, elle freine (encore) bien mais sans doute faut-il un peu plus de puissance musculaires dans ses doigts qu’avec une moto moderne 😉

 Posted by at 4:04 pm
May 012010
 
   

This year and next year too btw, we’re not really lucky with the national holidays; a lot of them are on a saturday this year and on a sunday next year. Today is the first of May, thus muguets (small, white flowers) are a must. Though my father-in-law is preparing to leave for Italy tomorrow, they still underlined several times that it wouldn’t bother them at all if I would stop by if I wanted to take the Norton for a ride. Of course with some muguets. I’ve cleaned and checked the sparkplugs; I don’t know why, but I had the feeling that one cilinder was not exactly doing fine. Both fire though. Perhaps the airfilter getting dirty. I already wanted to replace it, but last time they didn’t have air filters for the Norton Commando 850 at Machines and Moteurs.

It is strange, not quite sure how to explain it, but I have the feeling that I’ll need to start to become careful with the Norton. Untill here, I’ve been taking it easy, through town, not speeding the Norton but I feel that “old habits” are slowly coming back; Through town isn’t much of a problem (yet), but once out of town, inconsiently, I start to ride the Norton more agressively. This afternoon, when I checked my speed, I was already way over 90 without I even noticed. Probably because I start to become more relaxed and familiar with the Norton, but that is exactly how I “blew” my first Honda; starting to ride an old bike which should be handled with care and respect as if it was a new engine. Strangely, the Norton seems to feel well by it, perhaps getting tired also of only riding through town? The engine gives the feeling as if it used to, and wants to, accelerate. From what I remember back of the days of when the Norton was still my father’s bike, there was no doubt about it; it accelerated alright! (or got a flood of words, which I won’t repeat here, if it refused). Anyway, I don’t want to go back there, not for my wife and not for myself; I mean, I thought that my time of speeding bikes was well behind me in my younger years. Of course, I know that one controls a bike (or a car for that matter) him or herself, but the Norton makes it too easy, it just accelerates as if it is nothing. It is like a drug or a habitude that comes back where one gets used to and hard to get rid of.

Pixel, our cat on the other hand, is doing quite well and doesn’t have such problems; since her radiation therapy back in March, she’s been steadily recovering. She plays again, has again her “crazy hour” where she growls and runs through the house over the stairs and her hairs grew enough to cover the wole area where she had been shaved (except for the area irradiated, where hairs only start to grow back now). I’m checking regulary but untill now no relapse. But it is maybe too soon yet.

Dit jaar en volgend jaar trouwens ook, komen we niet goed weg met de nationale feestdagen; veel vallen er dit jaar op een zaterdag en volgend jaar op een zondag. Vandaag is het 1 Mei en dus horen er muguets (kleine, witte kelkbloemetjes) bij. Mijn schoonvader maakt zichzelf gereed om morgen weer naar Italië te rijden maar ze onderstreepten verschillende keren dat als ik langs wilde komen om de Norton mee te nemen dat geen enkel probleem was. Natuurlijk met een paar muguets. Ik heb de bougies schoongemaakt en nagekeken; waarom weet ik eigenlijk niet maar ik had het idee dat één cilinder niet echt lekker liep. Toch vonken ze beiden. Misschien een vuil luchtfilter. Die wilde ik al vervangen maar de laatste keer dat ik naar Machines en Motoren geweest ben hadden ze geen luchtfilters voor een Norton Commando 850.

Het is vreemd en moeilijk uit te leggen maar ik heb het gevoel dat ik een beetje op moet passen met de Norton. Tot nu toe heb ik het langzaam aan gedaan, in de stad en niet gaan racen met de Norton maar ik heb het gevoel dat “oude gewoontes” langzaam terug komen; Door de stad is het (nog) geen probleem maar buiten de stad, onbewust, begin ik wat meer agressief te rijden met de Norton. Vanmiddag, toen ik op m’n snelheidsmeter keek, zat ik al over de 90 zonder dat ik het in de gaten had. Misschien dat ik wat meer vetrouwd met de Norton ben geraakt maar dat is ook precies hoe ik mijn eerste Honda verprutste; beginnen te rijden met een oude motorfiets welke voorzichtig en met respect behandeld zou moeten worden alsof het een nieuwe motorfiets was. Vreemd genoeg schijnt de Norton het wel goed te vinden, misschien word ze er ook moe van om alleen door de stad te rijden? De motor geeft het gevoel als of ze er gewend aan is en graag op wilt trekken. Van wat ik nog kan herinneren toen het nog m’n vaders motor was, is er geen twijfel over mogelijk; de motor accelereerde! (of kreeg een stortvloed van woorden, welke ik hier niet zal herhalen, als ze weigerde). Toch, daar wil ik niet naar terug gaan, niet voor m’n vrouw en niet voor mezelf; ik bedoel, ik dacht dat de jaren van het racen van motoren wel achter me was in mijn jongere jaren. Natuurlijk, ik weet wel dat je het zelf in de hand hebt maar de Norton maakt het gewoon te gemakkelijk, ze accelereert als of het niets is. Het is een beetje als een drug of een gewoonte wat terug komt en waar maar moeilijk van af te komen is.

Pixel, onze kat van de andere kant, kent zulke problemen niet; sinds haar stralingstherapie in Maart is ze er weer langzaam bovenop gekomen. Ze speelt weer, ze heeft haar “crazy hour” waar ze gromt en door het hele huis heen rent en haar vacht is nu weer genoeg aangegroeid om het gehele stuk te bedekken waar ze geschoren was (behalve waar ze bestraald was, daar begint haar vacht nu pas een beetje terug te komen). Ik verifiĂ«er haar regelmatig maar tot nu toe gaat het goed. Maar het is misschien nog te vroeg om dat te kunnen zeggen.

Cette annĂ©e et l’annĂ©e prochaine aussi par ailleurs, nous ne sommes pas vraiment chanceux avec les jours feriĂ©s; Beaucoup d’entre eux tombent cette annĂ©e au samedi et l’annĂ©e prochaine un dimanche. Aujourd’hui on est le 1iĂšme Mai, donc les muguets (petites fleurs blanches) sont obligatoires. MalgrĂ© que mon beau pĂšre se prĂ©pare pour aller en Italie demain, ils ont soulignĂ© plusieurs fois que ça ne les dĂ©range pas si je passe pour prendre ma moto. Avec des muguets bien sĂ»r. J’ai vĂ©rifiĂ© et nettoyĂ© les bougies; Je ne sais pas pourquoi mais j’avais le sentiment qu’une cylindre ne voulait pas. Les deux sont allumĂ©s. Peut ĂȘtre un filtre Ă  air qui se bouche. Je voulais dĂ©jĂ  le remplacer mais le dernier fois que je suis aller chez Machines et Moteurs ils n’avaient pas des filtres pour une Norton Commando 850.

C’est bizarre et je ne suis pas sĂ»r comment l’expliquer mais j’ai le sentiment qu’il faut que je commence Ă  faire attention avec la Norton. Jusqu’Ă  ici j’ai su me retenir, conduisant gentillement en ville, ne pas rouler trop vite mais je sens que lentement des “vieux habitudes” reviennent; En ville ce n’est pas vraiment un problĂšme, pas encore, mais en dehors de la ville je commence Ă  piloter la Norton un peu plus agressivement. Cette aprĂšs-midi, quand je jetais un coup d’oeil sur ma vitesse, j’ai vu que j’Ă©tais bien au dessus de 90 sans que je m’en suis rendu compte. Peut ĂȘtre parce que je suis devenu plus Ă  l’aise avec la Norton mais c’est aussi exactement comment j’ai “cassĂ©” ma premiĂšre Honda; commencer Ă  piloter une ancienne moto qui devrait ĂȘtre traitĂ© avec respect et attention comme si elle c’Ă©tait une moto toute neuve. Bizarrement, la Norton semble de se sentir bien, peut ĂȘtre qu’elle devient fatiguĂ© aussi par que faire les tour en ville ? La moto donne l’impression comme si elle est habituĂ© Ă  et veut bien accĂ©lĂ©rer. D’aprĂšs ce que je m’en souviens, quand la Norton Ă©tait encore la moto de mon pĂšre, il n’existe pas de doute; elle accĂ©lĂ©rait ! (ou bien elle se faisait insulter par mon pĂšre avec des mots que je ne rĂ©pĂštera pas ici si elle ne voulait pas). Bref, je ne veux pas retourner Ă  ça, pas pour ma femme et pas pour moi-mĂȘme; je veux dire, je pensais que mon temps de piloter les motos en excĂšs vitesse sans arrĂȘt Ă©tait derriĂšre moi dans ma jeunesse. Bien sĂ»r, je sais bien qu’on contrĂŽle la vitesse d’une moto (ou voiture) soi-mĂȘme, il n’y a pas d’excuse, mais la Norton le rends simplement trop facile. Elle invite Ă  accĂ©lĂ©rer et elle le faite sans aucun problĂšme. C’est comme un drug ou une habitude qui revient et c’est dur de s’en dĂ©barrasser.

Pixel, notre chatte, va bien et n’a pas ce type de problĂšme; depuis son thĂ©rapie radio en Mars elle s’en est remise lentement. Elle joue Ă  nouveau, elle a de nouveau son “heure de folie” oĂč elle cours dans toute la maison par les escaliers en grognant et ses poils ont suffisamment repoussĂ© pour couvrir l’endroit oĂč elle a Ă©tĂ© rasĂ© (sauf l’endroit de la radio thĂ©rapie, oĂč ses poils, tout blanches, commencent Ă  repousser que maintenant). Je la vĂ©rifier frĂ©quemment mais jusqu’Ă  ici pas de signe de rechute. Mais c’est peut ĂȘtre encore trop tĂŽt pour en ĂȘtre sĂ»r.

 Posted by at 3:40 pm

This website uses cookies to give you the best experience. Agree by clicking the 'Accept' button or change your cookie settings.