Aug 302009
 
   
Actually, I didn’t really plan on it, but my wife asked me if I wasn’t going to take the Norton for a ride and if so, not to be home too late (I often forget the time). So yes, actually, why not ?
So I took the Norton and went first to the gasstation to fill her up. Since I figured out how actually the “starter” works, the Norton uses a bit less gas than before. When I left the gasstation, waiting for the red trafic light, I noticed an other biker fiddling around his Suzuki GS 500 (not quite clear what he was doing) on the side of the road but whatever it was he was doing, he didn’t seem to go anywhere. I stopped next to him and asked him if he needed a hand. His Suzuki didn’t want to start anymore and he wanted to try pushstarting it. So I pulled my Norton up the sidewalk to park it in order to give him a hand. At the first try, it started, but the engine died quite quickly again. No electrical power (weak battery?). Upon the second try the engine started again, ran for about 2 minutes and just as I thought it was okay and wanted to turn around to walk back to my Norton, I only then noticed the cute blonde behind us in a Mercedes. I guess he wasnt alone. At the same time, I heared his Suzuki’s engine die again. While I turned around again and walked back to the Suzuki, the biker explained me that he didn’t understand; the battery was just new but well, the bike was 15 years old. A smile came up my face and I was thinking “mine is 36 years, yet mine runs” (at least for the moment) 😉
After trying to pushstart it once more with no luck, I asked him to remove the buddyseat to have a look at the battery and while he did and wiggled a bit the wires, the bike’s electrical power came back on again. Ah, I’ve been there, had that, and made it back home by repeating the same action a couple of times (fuseholder made bad contact). As he had power again, his Suzuki started this time electric in 1 second, way better than pushstarting it, which is quite tiring. So I turned around for the second time to walk back to my Norton while the cute blonde in the Mercedes waved at me to thank me. Oh well, I didn’t do much, but it is the idea that counts. Giving a push to start still goes easier with two than all alone.
In general, I’ve noticed that “politeness” and “helpful” in trafic towards others is something that becomes rare; nowdays, when you’re stranded, people will look at you, maybe even honk their horn if, unlucky, you’re blocking the way, but seldom someone will yield to offer help as if they’re all in a hurry and couldn’t care less. Something I don’t understand.

That reminds me of a situation, years ago, when I went with my wife to Soissons; a terrible pooring rain was falling down and we couldn’t see 3 meters. We pulled off the road at a roadstop to wait until the rain would calm down, where there was also a group of bikers. When the rain calmed a bit, the bikers took off a couple of minutes before we continued our way. Some 5 minutes later, cars ahead of us slowed down, went through the grass or over the left side of the road. As we got closer I noticed why; one of the bikers of the group we’d seen at the roadstop had slipped and both he and the bike were laying on the middle of the road.
Instead of also passing, I didn’t have to think for a moment and stopped my car with its warning signals on in the middle of the road to protect them. After all, if some cardriver wouldn’t pay attention, they could still better hit the back of our car than hitting the biker laying on the road. When I stepped out of the car to ask if I could help, they told me that they already called an ambulance while other members of the group were trying to pick up the bike and put it aside the road. I stayed there and left my car in the middle of the road as protection until they were done. But what amazes me; why did nobody else stop to offer help? I have several of those kind of examples.

Oh well, I’m getting side tracked. I walked back to my Norton, fired it up and continued my ride. About 1 mile further, I was again behind the Suzuki (still running) and the Mercedes. As they turned left I passed them on the right to go straight, gave them a thumb up and continued my way. I don’t know where they were heading, but I hope they made it. If not, open the buddyseat, fiddle the wires and try again 😉

Eigenlijk had ik er niet echt op gerekend maar m’n vrouw vroeg me of ik vandaag niet met de Norton weg ging en als ik met de Norton weg zou gaan, dan niet te laat terug thuis te komen (ik vergeet vaak de tijd). Dus ja, waarom ook niet?
Dus heb ik de Norton gehaald en eerst naar het benzinestation gereden om de Norton vol te tanken. Sinds ik eindelijk ontdekt heb hoe de “starter” werkt gebruikt de Norton ook wat minder benzine. Bij het verlaten van het benzinestation stond ik voor een rood verkeerslicht te wachten en zag een andere motorrijder die wat aan zijn Suzuki GS 500 stond te prutsen (niet geheel duidelijk wat hij aan het doen was) aan de andere zijde van de weg maar wat het ook geweest mag zijn wat hij stond te doen, hij ging in ieder geval nergens naar toe. Ik stopte naast hem en vroeg of hij hulp nodig had. Zijn Suzuki wilde niet meer starten en hij wilde proberen hem aan te duwen. Dus parkeerde ik de Norton op de stoep om hem een handje te helpen. Zijn Suzuki startte op de eerste keer aanduwen maar de motor sloeg al snel weer af. Geen stroom (zwakke accu?). Na de tweede keer aanduwen startte zijn Suzuki weer, liep voor een paar minuten en net toen ik dacht dat het goed was en om wilde draaien om terug naar de Norton te lopen zag ik pas het blondje in een mercedes achter ons. Ik denk dat hij niet alleen was. Op hetzelfde moment hoorde ik zijn Suzuki weer afslaan. Terwijl ik weer terug om draaide en terug naar de Suzuki liep vertelde de motorrijder me dat hij het niet begreep; hij had er net een andere accu ingezet maar ja, de motor was al 15 jaar oud. Ik kon een lach niet onderdrukken en dacht “de mijne is 36 jaar oud, maar loopt tenminste” (althans, voor het moment) 😉
Na nog eens geprobeerd te hebben de Suzuki aan te duwen zonder geluk vroeg ik hem de buddyseat er af te halen om naar de accu te kijken en terwijl hij dit deed en de kabels aanraakte kwam de stroom weer terug. Ah, dat heb ik ook al eens gehad en kwam weer terug thuis door dezelfde actie nog enige malen te herhalen (zekeringhouder maakte slecht contact). Nu hij weer stroom had startte zijn Suzuki deze keer electrisch in 1 seconde, een stuk beter dan aanduwen wat toch wel behoorlijk vermoeiend is. Dus draaide ik mezelf om voor de tweede keer om terug te lopen naar mijn Norton terwijl het blondje in de Mercedes lief naar me zwaaide om te bedanken. Ach, veel heb ik niet gedaan maar het gaat om het idee. Een hand geven om een motorfiets aan te duwen gaat toch makkelijker met zijn tweeën dan alleen.
In het algemeen had ik al gemerkt dat “beleefdheid” en “hulpvaardigheid” in het verkeer naar anderen toe iets is wat steeds minder voorkomt; tegenwoordig, als je ergens stil valt, kijken mensen naar je, claxoneren misschien zelfs als je ongelukkig genoeg de doorgang verspert maar slechts zelden zal je iemand zien stoppen om te vragen of hulp nodig is, alsof iedereen tegenwoordig maar gehaast is en het ze verder geen bal uit kan maken. Iets wat ik niet echt begrijp.

Dat herinnerd me aan een situatie, enige jaren geleden, toen ik met mijn vrouw naar Soissons gereden ben; een ongelooflijk grote regenbui kwam naar beneden gevallen en we konden nog maar zo’n 3 meter voor ons zien. We zijn op een stopplaats gestopt om daar te wachten tot de bui over zou trekken, waar ook een groep motorrijders stond. Toen de regen afnam vervolgden de groep motorijders hun weg en wij een paar minuten later. Zo’n 5 minuten later vertraagde de autos voor ons en gingen of rechts door het gras of over de linker kant van de weg. Toen we dichterbij kwamen zag ik waarom; één van de motorrijders was gevallen en lag, samen met de motor, in het midden op de weg.
In plaats van er ook langs te rijden bedacht ik mezelf voor geen moment en stopte de auto in het midden van de weg met de gevarenlichten aan om ze te beschermen. Tenslotte, als er een automobilist achterop zou komen die niets gezien zou hebben heb ik maar liever dat ze de achterkant van de auto raken dan over de motorijder die nog op de weg lag rijden. Toen ik uitstapte om te vragen of ik kon helpen vertelden ze me dat ze al reeds een ambulance gebeld hadden terwijl andere leden van de groep probeerden om zijn motor van de weg te krijgen. Ik ben daar gebleven en heb de auto daar laten staan als bescherming tot ze klaar waren. Maar wat me het meest verbaast, waarom is er niemand anders die stopte om te vragen of hulp nodig was? Ik ken verschillende van dergelijke verhalen en situaties.

Maar goed, dat is een zijspoor. Ik liep terug naar mijn Norton en vervolgde mijn weg. Ongeveer 1½ km verder zat ik achter de Suzuki (die nog steeds liep) en de Mercedes. Terwijl zij links afsloegen passeerde ik hun rechts, gaf ze een duim en vervolgde mijn weg. Ik weet niet waar ze naar toe gingen maar ik hoop dat ze het gehaald hebben. Indien niet, open de buddyseat, beweeg de kabels een beetje en probeer het nog eens 😉

Au fait, je n’y comptais pas mais ma femme me demandait si je ne voulais pas prendre la Norton pour aller faire un tour et, dans ce cas, de ne pas rentrer trop tard (j’oublie souvant l’heure). Et oui, au fait, pourquoi pas ?
Donc j’ai pris la Norton et je suis aller d’abord au station de service afin de faire le plein. Depuis que j’ai découvert comment au juste fonctionne le “starteur”, la Norton consomme un peu moins de carburant. Quand je quittais la station de service et pendant que je m’arrêtais devant un feu rouge, je voyais un autre motard qui tripotait sa Suzuki GS 500 (pas très clair ce qu’il faisait) à l’autre coté de la rue mais quoique que c’était ce qu’il faisait, c’était clair aussi qu’il allait nulle part. Je me suis arrêté à coté de lui afin de lui demander s’il avait besoin d’un coup de main. Sa Suzuki ne voulait plus démarrer et il voulait essayer de la pousser pour démarrer. Donc je garais ma Norton sur le trottoir afin de lui donner un coup de main. Au premier tentative, sa Suzuki démarrait mais l’engin s’arrêtait aussitôt. Plus de courant (batterie faible ?). Au deuxième tentative le moteur démarrait aussi, tournait pendant quelques minutes et juste quand je pensais que c’était bon et me retournais afin de rejoindre ma Norton, je remarquais la petite blonde dans une mercedes derrière nous. Je pense qu’il n’était pas seul. Au même moment, j’ai entendu le moteur de sa Suzuki s’arrêter encore. Je me retournais afin de rejoindre la Suzuki et le motard m’expliquait qu’il ne comprends pas; il avait tout juste remplacé la batterie mais bon, sa bécane avait 15 ans déjà. Je ne pouvais pas m’empêcher de sourire et je pensais “la mienne a 36 ans, pourtant la mienne roule” (pour le moment du moins) 😉
Après avoir essayé encore un fois de faire démarrer la Suzuki en la poussant sans succès, je lui ai demandé d’enlever la siège afin de regarder la batterie et pendant qu’il faisait ça et en touchant les fils, le courant revenait. Ah, j’ai déjà vu ça aussi et je suis rentré à la maison en faisant cette même action encore plusieurs fois encours de route (la fusible avait un faux contact). Vu qu’il avait à nouveau du courant, sa Suzuki démarrait ce fois ci à l’électrique en 1 seconde, beaucoup mieux que de devoir la pousser, ce qui est quand même fatiguant. Donc je me retournais pour la deuxième fois afin de rejoindre ma Norton pendant que la petite blonde me faisait un petit coucou gentille afin de me remercier. Bon, je n’ai pas fait grand chose, mais c’est l’idée qui compte. Pousser une moto pour faire démarrer va toujours plus facilement à deux que tout seul.
D’une façon générale j’ai constaté que “la politesse” et “s’aider” dans la circulation devient une phénomène rare de nos jours; aujourd’hui, quand on tombe en panne, les gens regardent, peut être ils klaxonnent si, par malchance, on bloque la route mais rarement quelqu’un(e) s’arrêtera pour demander si on a besoin d’un coup de main comme si tout le monde est pressé et s’en fichent complètement. C’est quelque chose que je n’arrive pas à comprendre.

Par ailleurs, ça me rappelle une situation, il y a quelques années, où je suis allé avec ma femme à Soissons; il commençait à pleuvoir énormément, au point où on ne pouvait même pas voir 3 mètres devant nous. Nous nous sommes arrêter afin d’attendre jusqu’à la pluie se calmera, où il y avait également un groupe des motards. Quand la pluie se calmait les motards sont repartis et nous avons repris la route quelques minutes plus tard. Après quelques minutes les voitures devant nous ralentissent, passent soit par les herbes soit par la coté gauche de la route. En nous rapprochant j’ai compris pourquoi; un des motards de cette groupe qu’on avait vu avant était tombé et sa moto ainsi que lui-même étaient par terre au milieu de la route.
Au lieu de passer comme les autres je ne hésitais pas à arrêter notre voiture devant eux au milieu de la route en allumant les feux de détresse afin de les protéger. Après tout, si une voiture ne faisait pas attention, il fallait mieux heurter l’arrière de notre voiture que de rouler au dessus du motard par terre. Quand je descendais de la voiture pour demander si je pourrais aider ils m’ont dit de déjà avoir appelé une ambulance pendant que des autres motards étaient en train de soulever la moto par terre afin de la mettre de coté. Je suis resté en laissant la voiture sur la route comme protection jusqu’à ils avaient finis. Mais ce qui m’étonne, pourquoi est-ce que personne d’autre s’arrête, n’est-ce que pour demander s’ils avaient besoin d’aide ? J’en connais d’autres exemples et situations.

Mais bon, je me laisse aller. Je rejoignais ma Norton et après l’avoir démarré je continuais mon tour. Après environ 1½ km j’étais derrière la Suzuki (qui tournait toujours) et le mercedes. Ils sont tourné à gauche et pendant que je les doublais à droite je les faisais signe avec mon pouce à l’air. Je ne sais pas où ils allaient mais j’espère qu’ils sont bien arrivés. Sinon, ouvre la siège, bouge les fils et essaye encore 😉

 Posted by at 10:48 pm

 Leave a Reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

(required)

(required)

*

This website uses cookies to give you the best experience. Agree by clicking the 'Accept' button or change your cookie settings.