Aug 302009
 
   
Actually, I didn’t really plan on it, but my wife asked me if I wasn’t going to take the Norton for a ride and if so, not to be home too late (I often forget the time). So yes, actually, why not ?
So I took the Norton and went first to the gasstation to fill her up. Since I figured out how actually the “starter” works, the Norton uses a bit less gas than before. When I left the gasstation, waiting for the red trafic light, I noticed an other biker fiddling around his Suzuki GS 500 (not quite clear what he was doing) on the side of the road but whatever it was he was doing, he didn’t seem to go anywhere. I stopped next to him and asked him if he needed a hand. His Suzuki didn’t want to start anymore and he wanted to try pushstarting it. So I pulled my Norton up the sidewalk to park it in order to give him a hand. At the first try, it started, but the engine died quite quickly again. No electrical power (weak battery?). Upon the second try the engine started again, ran for about 2 minutes and just as I thought it was okay and wanted to turn around to walk back to my Norton, I only then noticed the cute blonde behind us in a Mercedes. I guess he wasnt alone. At the same time, I heared his Suzuki’s engine die again. While I turned around again and walked back to the Suzuki, the biker explained me that he didn’t understand; the battery was just new but well, the bike was 15 years old. A smile came up my face and I was thinking “mine is 36 years, yet mine runs” (at least for the moment) 😉
After trying to pushstart it once more with no luck, I asked him to remove the buddyseat to have a look at the battery and while he did and wiggled a bit the wires, the bike’s electrical power came back on again. Ah, I’ve been there, had that, and made it back home by repeating the same action a couple of times (fuseholder made bad contact). As he had power again, his Suzuki started this time electric in 1 second, way better than pushstarting it, which is quite tiring. So I turned around for the second time to walk back to my Norton while the cute blonde in the Mercedes waved at me to thank me. Oh well, I didn’t do much, but it is the idea that counts. Giving a push to start still goes easier with two than all alone.
In general, I’ve noticed that “politeness” and “helpful” in trafic towards others is something that becomes rare; nowdays, when you’re stranded, people will look at you, maybe even honk their horn if, unlucky, you’re blocking the way, but seldom someone will yield to offer help as if they’re all in a hurry and couldn’t care less. Something I don’t understand.

That reminds me of a situation, years ago, when I went with my wife to Soissons; a terrible pooring rain was falling down and we couldn’t see 3 meters. We pulled off the road at a roadstop to wait until the rain would calm down, where there was also a group of bikers. When the rain calmed a bit, the bikers took off a couple of minutes before we continued our way. Some 5 minutes later, cars ahead of us slowed down, went through the grass or over the left side of the road. As we got closer I noticed why; one of the bikers of the group we’d seen at the roadstop had slipped and both he and the bike were laying on the middle of the road.
Instead of also passing, I didn’t have to think for a moment and stopped my car with its warning signals on in the middle of the road to protect them. After all, if some cardriver wouldn’t pay attention, they could still better hit the back of our car than hitting the biker laying on the road. When I stepped out of the car to ask if I could help, they told me that they already called an ambulance while other members of the group were trying to pick up the bike and put it aside the road. I stayed there and left my car in the middle of the road as protection until they were done. But what amazes me; why did nobody else stop to offer help? I have several of those kind of examples.

Oh well, I’m getting side tracked. I walked back to my Norton, fired it up and continued my ride. About 1 mile further, I was again behind the Suzuki (still running) and the Mercedes. As they turned left I passed them on the right to go straight, gave them a thumb up and continued my way. I don’t know where they were heading, but I hope they made it. If not, open the buddyseat, fiddle the wires and try again 😉

Eigenlijk had ik er niet echt op gerekend maar m’n vrouw vroeg me of ik vandaag niet met de Norton weg ging en als ik met de Norton weg zou gaan, dan niet te laat terug thuis te komen (ik vergeet vaak de tijd). Dus ja, waarom ook niet?
Dus heb ik de Norton gehaald en eerst naar het benzinestation gereden om de Norton vol te tanken. Sinds ik eindelijk ontdekt heb hoe de “starter” werkt gebruikt de Norton ook wat minder benzine. Bij het verlaten van het benzinestation stond ik voor een rood verkeerslicht te wachten en zag een andere motorrijder die wat aan zijn Suzuki GS 500 stond te prutsen (niet geheel duidelijk wat hij aan het doen was) aan de andere zijde van de weg maar wat het ook geweest mag zijn wat hij stond te doen, hij ging in ieder geval nergens naar toe. Ik stopte naast hem en vroeg of hij hulp nodig had. Zijn Suzuki wilde niet meer starten en hij wilde proberen hem aan te duwen. Dus parkeerde ik de Norton op de stoep om hem een handje te helpen. Zijn Suzuki startte op de eerste keer aanduwen maar de motor sloeg al snel weer af. Geen stroom (zwakke accu?). Na de tweede keer aanduwen startte zijn Suzuki weer, liep voor een paar minuten en net toen ik dacht dat het goed was en om wilde draaien om terug naar de Norton te lopen zag ik pas het blondje in een mercedes achter ons. Ik denk dat hij niet alleen was. Op hetzelfde moment hoorde ik zijn Suzuki weer afslaan. Terwijl ik weer terug om draaide en terug naar de Suzuki liep vertelde de motorrijder me dat hij het niet begreep; hij had er net een andere accu ingezet maar ja, de motor was al 15 jaar oud. Ik kon een lach niet onderdrukken en dacht “de mijne is 36 jaar oud, maar loopt tenminste” (althans, voor het moment) 😉
Na nog eens geprobeerd te hebben de Suzuki aan te duwen zonder geluk vroeg ik hem de buddyseat er af te halen om naar de accu te kijken en terwijl hij dit deed en de kabels aanraakte kwam de stroom weer terug. Ah, dat heb ik ook al eens gehad en kwam weer terug thuis door dezelfde actie nog enige malen te herhalen (zekeringhouder maakte slecht contact). Nu hij weer stroom had startte zijn Suzuki deze keer electrisch in 1 seconde, een stuk beter dan aanduwen wat toch wel behoorlijk vermoeiend is. Dus draaide ik mezelf om voor de tweede keer om terug te lopen naar mijn Norton terwijl het blondje in de Mercedes lief naar me zwaaide om te bedanken. Ach, veel heb ik niet gedaan maar het gaat om het idee. Een hand geven om een motorfiets aan te duwen gaat toch makkelijker met zijn tweeën dan alleen.
In het algemeen had ik al gemerkt dat “beleefdheid” en “hulpvaardigheid” in het verkeer naar anderen toe iets is wat steeds minder voorkomt; tegenwoordig, als je ergens stil valt, kijken mensen naar je, claxoneren misschien zelfs als je ongelukkig genoeg de doorgang verspert maar slechts zelden zal je iemand zien stoppen om te vragen of hulp nodig is, alsof iedereen tegenwoordig maar gehaast is en het ze verder geen bal uit kan maken. Iets wat ik niet echt begrijp.

Dat herinnerd me aan een situatie, enige jaren geleden, toen ik met mijn vrouw naar Soissons gereden ben; een ongelooflijk grote regenbui kwam naar beneden gevallen en we konden nog maar zo’n 3 meter voor ons zien. We zijn op een stopplaats gestopt om daar te wachten tot de bui over zou trekken, waar ook een groep motorrijders stond. Toen de regen afnam vervolgden de groep motorijders hun weg en wij een paar minuten later. Zo’n 5 minuten later vertraagde de autos voor ons en gingen of rechts door het gras of over de linker kant van de weg. Toen we dichterbij kwamen zag ik waarom; één van de motorrijders was gevallen en lag, samen met de motor, in het midden op de weg.
In plaats van er ook langs te rijden bedacht ik mezelf voor geen moment en stopte de auto in het midden van de weg met de gevarenlichten aan om ze te beschermen. Tenslotte, als er een automobilist achterop zou komen die niets gezien zou hebben heb ik maar liever dat ze de achterkant van de auto raken dan over de motorijder die nog op de weg lag rijden. Toen ik uitstapte om te vragen of ik kon helpen vertelden ze me dat ze al reeds een ambulance gebeld hadden terwijl andere leden van de groep probeerden om zijn motor van de weg te krijgen. Ik ben daar gebleven en heb de auto daar laten staan als bescherming tot ze klaar waren. Maar wat me het meest verbaast, waarom is er niemand anders die stopte om te vragen of hulp nodig was? Ik ken verschillende van dergelijke verhalen en situaties.

Maar goed, dat is een zijspoor. Ik liep terug naar mijn Norton en vervolgde mijn weg. Ongeveer 1½ km verder zat ik achter de Suzuki (die nog steeds liep) en de Mercedes. Terwijl zij links afsloegen passeerde ik hun rechts, gaf ze een duim en vervolgde mijn weg. Ik weet niet waar ze naar toe gingen maar ik hoop dat ze het gehaald hebben. Indien niet, open de buddyseat, beweeg de kabels een beetje en probeer het nog eens 😉

Au fait, je n’y comptais pas mais ma femme me demandait si je ne voulais pas prendre la Norton pour aller faire un tour et, dans ce cas, de ne pas rentrer trop tard (j’oublie souvant l’heure). Et oui, au fait, pourquoi pas ?
Donc j’ai pris la Norton et je suis aller d’abord au station de service afin de faire le plein. Depuis que j’ai découvert comment au juste fonctionne le “starteur”, la Norton consomme un peu moins de carburant. Quand je quittais la station de service et pendant que je m’arrêtais devant un feu rouge, je voyais un autre motard qui tripotait sa Suzuki GS 500 (pas très clair ce qu’il faisait) à l’autre coté de la rue mais quoique que c’était ce qu’il faisait, c’était clair aussi qu’il allait nulle part. Je me suis arrêté à coté de lui afin de lui demander s’il avait besoin d’un coup de main. Sa Suzuki ne voulait plus démarrer et il voulait essayer de la pousser pour démarrer. Donc je garais ma Norton sur le trottoir afin de lui donner un coup de main. Au premier tentative, sa Suzuki démarrait mais l’engin s’arrêtait aussitôt. Plus de courant (batterie faible ?). Au deuxième tentative le moteur démarrait aussi, tournait pendant quelques minutes et juste quand je pensais que c’était bon et me retournais afin de rejoindre ma Norton, je remarquais la petite blonde dans une mercedes derrière nous. Je pense qu’il n’était pas seul. Au même moment, j’ai entendu le moteur de sa Suzuki s’arrêter encore. Je me retournais afin de rejoindre la Suzuki et le motard m’expliquait qu’il ne comprends pas; il avait tout juste remplacé la batterie mais bon, sa bécane avait 15 ans déjà. Je ne pouvais pas m’empêcher de sourire et je pensais “la mienne a 36 ans, pourtant la mienne roule” (pour le moment du moins) 😉
Après avoir essayé encore un fois de faire démarrer la Suzuki en la poussant sans succès, je lui ai demandé d’enlever la siège afin de regarder la batterie et pendant qu’il faisait ça et en touchant les fils, le courant revenait. Ah, j’ai déjà vu ça aussi et je suis rentré à la maison en faisant cette même action encore plusieurs fois encours de route (la fusible avait un faux contact). Vu qu’il avait à nouveau du courant, sa Suzuki démarrait ce fois ci à l’électrique en 1 seconde, beaucoup mieux que de devoir la pousser, ce qui est quand même fatiguant. Donc je me retournais pour la deuxième fois afin de rejoindre ma Norton pendant que la petite blonde me faisait un petit coucou gentille afin de me remercier. Bon, je n’ai pas fait grand chose, mais c’est l’idée qui compte. Pousser une moto pour faire démarrer va toujours plus facilement à deux que tout seul.
D’une façon générale j’ai constaté que “la politesse” et “s’aider” dans la circulation devient une phénomène rare de nos jours; aujourd’hui, quand on tombe en panne, les gens regardent, peut être ils klaxonnent si, par malchance, on bloque la route mais rarement quelqu’un(e) s’arrêtera pour demander si on a besoin d’un coup de main comme si tout le monde est pressé et s’en fichent complètement. C’est quelque chose que je n’arrive pas à comprendre.

Par ailleurs, ça me rappelle une situation, il y a quelques années, où je suis allé avec ma femme à Soissons; il commençait à pleuvoir énormément, au point où on ne pouvait même pas voir 3 mètres devant nous. Nous nous sommes arrêter afin d’attendre jusqu’à la pluie se calmera, où il y avait également un groupe des motards. Quand la pluie se calmait les motards sont repartis et nous avons repris la route quelques minutes plus tard. Après quelques minutes les voitures devant nous ralentissent, passent soit par les herbes soit par la coté gauche de la route. En nous rapprochant j’ai compris pourquoi; un des motards de cette groupe qu’on avait vu avant était tombé et sa moto ainsi que lui-même étaient par terre au milieu de la route.
Au lieu de passer comme les autres je ne hésitais pas à arrêter notre voiture devant eux au milieu de la route en allumant les feux de détresse afin de les protéger. Après tout, si une voiture ne faisait pas attention, il fallait mieux heurter l’arrière de notre voiture que de rouler au dessus du motard par terre. Quand je descendais de la voiture pour demander si je pourrais aider ils m’ont dit de déjà avoir appelé une ambulance pendant que des autres motards étaient en train de soulever la moto par terre afin de la mettre de coté. Je suis resté en laissant la voiture sur la route comme protection jusqu’à ils avaient finis. Mais ce qui m’étonne, pourquoi est-ce que personne d’autre s’arrête, n’est-ce que pour demander s’ils avaient besoin d’aide ? J’en connais d’autres exemples et situations.

Mais bon, je me laisse aller. Je rejoignais ma Norton et après l’avoir démarré je continuais mon tour. Après environ 1½ km j’étais derrière la Suzuki (qui tournait toujours) et le mercedes. Ils sont tourné à gauche et pendant que je les doublais à droite je les faisais signe avec mon pouce à l’air. Je ne sais pas où ils allaient mais j’espère qu’ils sont bien arrivés. Sinon, ouvre la siège, bouge les fils et essaye encore 😉

 Posted by at 10:48 pm
Aug 292009
 
   
Finally, while most people already went on summer holidays and are returning to their jobs, my summer holidays just started this weekend. I’ve got plenty of things to do; clean the house, take the cat to the veterinaire for her yearly check-up, renew my passport and driving license (medical checkup for heavy trucks driving license), etc etc, but I sure do plan on spending some time on the Norton as well.
Several things I would like to do; have a look at the suspensions, oil change, clutch operation (still slips a bit). But, at least the Norton runs. The copper sheet I’ve inserted over the thread of the exhaust locking nut still seems to hold.

The Norton cooling off after a ride, smelling hot oil

Today, when I drove through Sevres, again someone pulled up next to me, someone on an older model red/gold Suzuki GSx, who asked me if the Norton is original. I’m still quite surprised when people do that and I can only guess that somehow a Norton draws the attention.

Eindelijk, terwijl de meesten hun zomervakantie er al op hebben zitten en terug aan het werk gaan, begint mijn zomervakantie dit weekeinde. Ik heb nog steeds veel dingen te doen; het huis grondig schoonmaken, de kat naar de dierenarts brengen voor haar jaarlijkse controle, mijn passpoort en rijbewijs hernieuwen (medische controle voor groot rijbewijs), etc etc, maar ik wil natuurlijk ook tijd doorbrengen met de Norton.
Verschillende dingen die ik nog wilde doen; naar de vering kijken, olie verversen, werking van de koppeling (slipt nog steeds een beetje). Maar, het belangrijkste, de Norton loopt tenminste. Het koper reepje dat ik over de schroefdraad van de uitlaatmoer heb aangebracht schijnt het nog al uit te houden.

De Norton koelt af na een ritje, ruikt naar warme olie

Vandaag, terwijl ik door Sevres reed, kwam er weer iemand naast me rijden, iemand op een ouder model rood/goud Suzuki GSx en me vroeg of de Norton nog origineel was. Het verbaast me nog steeds wanneer men dat doet en ik kan alleen maar bedenken dat een Norton op de één of andere manier toch wel aandacht trekt.

En fin, pour la plus part des gens leurs vacances d’été sont finis et pendant qu’ils retournent au boulot, mes vacances d’été ne commencent qu’aujourd’hui. J’ai encore plein des choses à faire; nettoyer la maison, visiter le vétérinaire avec Pixel notre chat pour sa contrôle de santé annuelle, renouveler mon passeport et mon permis de conduire (visite médicale pour permis de conduire poids lourdes), etc etc, mais j’avais prévu aussi de passer de temps avec la Norton.
Plusieurs choses que j’aimerai encore faire; jeter un coup d’Å“il sur les suspensions, vidange d’huile, l’embrayage (glisse encore un peu). Mais, finalement, la Norton marche. La cuivre feuilleté que j’ai mis sur le pas d’écrou d’échappement semble encore tenir bien.

La Norton refroidi après un petit tour, ça sent l’huile chaude

Aujourd’hui, pendant que je traversais Sèvres, quelqu’un venait à coté de moi, quelqu’un sur un modèle ancienne rouge/or Suzuki GSx qui me demandait si la Norton était encore de l’état d’origine. ça me surprends encore quand des gens font ça et je soupçonne qu’une Norton attire parfois de l’attention et intéresse.

 Posted by at 10:46 pm
Aug 092009
 
   
Well, the problem still isn’t “solved”. I guess the only way to solve it would be to take the Norton to a specialised workshop and have the inner thread remade (or remove it, widen it, and insert a ring with new thread). The heat resisting joint didn’t do the job; at first, it was holding, but nearly 60 kilometers later, the joint “hardend” and the exhaust locking nut came out again.

Removed most of the joint, some still in the thread of the locking nut

A colleague from work had an other idea; sheet copper.
It is hard to come by, not easy to find it in a store, but he still had some that came from an old, heavy-duty electric cable. It looks like a sheet of paper, just a bit thicker and made of copper of course. The idea is simple; straighten and flatten the sheet copper, cut with a pair of cissors a piece that fits around the thread of the exhaust locking nut.

Present the sheet copper for messurements

Then, when it fits about right, put a tiny bit of glue at the far end of the sheet copper and hold it firmly on the thread. Then wrap it around, tight, and a bit of glue again at the other end to hold it together. Of course, wrap it in the right direction so when screwed in, the copper sheet appears anti-clockwise. When the exhaust locking nut is held against the cilinder head, I’ve used a tiny screwdriver to make sure the copper was correctly lined up in/with the inner thread. Then screw the exhaust locking nut back in and tighten (with a warm engine). The idea is that the copper, thin, forms itself to the thread and creates a kind of “filling”. It worked, screwing it back in goes quite heavy, but seems to work. I took the Norton out for a ride to heat the engine and when I came back I tightened it firmly, aligned the holes of the cilinder and locking nut to place back a small iron wire to secure the exhaust locking nut from unscrewing.
For the moment it holds, we’ll see if it will last longer than the black joint I’ve tried.

I’ve also replaced a screw in the throttle; the small bridge that holds the throttle around the stearing bars also had a weak thread and was only holding on one side.

Yesterday, when I took the Norton out for a ride, I was waiting for a red light when a scooter rider pulled up next to me. He looked at the Norton and said “that’s really a beautiful bike, I would like to see myself and could see myself very well on such bike”. Ah yes, who could have imagined that I would ever see myself again on my dad’s old Norton ? True, real, original (old) motorbikes are quite rare on the road here and it already happened several times that people that I don’t even know complimented me with the Norton. Who knows, maybe one day when the Norton will be a bit more reliable, I might finally be able to take her a bit further and visit Norton or old english bikes meetings 🙂

Het probleem is nog steeds niet “opgelost”. De enige manier om het goed op te lossen zal toch worden om de Norton naar een mechanische werkplaats te brengen en herstel de schroefdraad in de cilinderkop (of verwijderen, gat groter maken en een ring er in met een nieuwe schroefdraad). De hitte bestendige vullingspasta was niet afdoende; eerst hield het nog even maar na bijna 60 kilometers en de pasta geheel hard werd kwam de moer er toch weer terug uit.

Meeste van de pasta weer verwijderd, een beetje zit nog in de draad van de moer

Een collega van het werk had een ander idee; koper vellen.
Het is niet gemakkelijk om het in een winkel te vinden maar hij had er nog wat van liggen wat van een oude, stevige electrische grondkabel kwam. Het ziet er net uit als een velletje papier, een beetje dikker dan en gemaakt van koper natuurlijk. Het idee is eenvoudig; de koper rechttrekken en knip met een schaar een reepje af dat net rond de schroefdraad van de moer past.

Leg het reepje koper tegen de moer voor de maten

Dan, indien het zo ongeveer past, doe wat lijm op het verste einde van het koper reepje en hou het stevig op de schroefdraad. Wikkel het dan, strak gewikkeld, en doe weer wat lijm aan de andere zijde om ze bij elkaar te houden. Wikkel het natuurlijk in de juiste richting dusdanig dat wanneer de moer er in word gedraaid, het koper tegen de wijzers van de klok in zit gewikkeld. Wanneer de moer tegen de cilinderkop aan zit heb ik een klein schroevndraaiertje gebruikt om de koper goed gepast te krijgen met de binnenste schroefdraad van de cilinderkop. Schroef dan de moer er geheel terug in en zet deze vast (met een warme motor). Het idee is dat de koper, dun, zichzelf naar de schroefdraad vormt en een soort “pakking” word. Het werkt, terug in schroeven gaat behoorlijk zwaar, maar het ziet er naar uit dat het werkt. Daarna heb ik de Norton voor een rondje meegenomen om de motor wat warm te laten worden en toen ik terug kwam heb ik de moer aangezet en de gaatjes van de moer en de cilinder op een lijn gezet om het ijzerdraadje terug te plaatsen wat er voor moet zorgen dat de moer niet los kan draaien.
Op dit moment houdt het, we zullen wel zien of het langer goed gaat dan met de zwarte Loctite autojoint welke ik eerder geprobeerd heb.

Ook heb ik nog een boutje vervangen in het gashandvat; de brug dat het gashandvat rond het stuur geklemt houd had een kapotte schroefdraad en hield slechts aan één kant.

Gisteren toen ik de Norton voor een ritje had meegenomen, stond ik voor het rode verkeerslicht te wachten toen er een scooter naast me kwam staan. Hij keek naar de Norton en zei “dat is echt een mooie motorfiets, daar kan ik mezelf ook wel op zien”. Ach ja, wie had ooit gedacht dat ik mezelf ooit nog eens op m’n vader’s Norton zou zien? Oudere, originele motorfietsen zie je niet zo vaak meer op de weg hier en het is al verschillende keren voorgekomen dat mensen die ik niet eens ken me compliementen gaven voor de Norton. Wie weet, misschien ooit nog eens als de Norton wat betrouwbaarder is dat ik dan wat verder van huis kan en een bezoekje kan brengen aan oudere engelse motor bijeenkomsten 🙂

Bon, le problème n’est toujours pas “résolu”. Je crains que la seule moyenne sera de ramener la Norton dans un atelier mécanique afin de réparer le pas intérieur dans a culasse (ou l’enlever, agrandir le trou, insérer une bague avec une nouvelle pas). Le pâte résistant à la chaleur n’a pas marché; ou bout de 60 kilometers plus tard, la pâte a commencé à endurcir et l’écrou est sorti quand même.

Enlevé la plus part de la jointe, un peu reste encore dans le pas de l’écrou

Un collègue du bureau avait une autre idée; la cuivre feuilletée.
C’est difficile d’en trouver dans les magasins mais il en avait encore un peu, récupère d’une veille câble d’électricité faite pour enterrer. Au premier vu ça ressemble un peu à une feuille de papier, juste un peu plus épais et fait de cuivre bien sûr. L’idée est simple, il faut aplatir la cuivre puis avec un pair de ciseaux couper un peu de sorte que ça passe au tour du pas de l’écrou.

Présenter la cuivre pour prendre les mesures

Ensuite, si la cuivre passe bien, mettre un peu de colle sur la bordure et la tenir fermement sur le pas de l’écrou. Puis la tourner au tour de l’écrou et encore mettre un peu de colle sur l’autre bordure afin de tenir la cuivre en position. Bien sûr, il faut la mettre dans le bon sens, de sorte que la cuivre se présente contre le sens d’aiguilles d’un montre quand on présente l’écrou contre la culasse. En tenant l’écrou contre la culasse je me suis servi d’un petit tournevis afin de me assurer que la cuivre rentre bien avec le pas de l’intérieur de la culasse. Ensuite resserrer l’écrou (avec une moteur chaude). L’idée est que la cuivre se forme au pas et créera une filetage additionnelle. Resserrer l’écrou n’était pas facile et c’était dur mais j’ai l’impression que ça fonctionne. J’ai repris la Norton pour aller faire un petit tour afin de chauffer un peu la moteur et à mon retour j’ai serré l’écrou, aligné les trous de l’écrou et la culasse afin de remettre le fil de fer qui devrait empêcher de se dé serrer.
Pour l’instant ça tient, on verra bien si ça tiendra plus long temps que l’autojointe de Loctite.

J’ai aussi remplacé un vis dans le pont qui tient la poignée de gaz au tour de la guidon; le pont ne tenait que d’un coté, de l’autre coté le pas était cassé aussi.

Hier quand j’avais pris la Norton pour aller faire un petit tour et pendant que j’attendais devant un feu rouge, un scooter s’avait mis à coté de moi. Il regardait la Norton en disant “ça c’est une belle moto, je pourrais déjà voir moi-même sur une moto pareille”. Ah oui, qui pourrait s’imaginer qu’un jour je voyais moi-même sur la Norton de mon père ? C’est vrai, les anciennes motos d’origine deviennent une rareté sur la route et c’est déjà arrivé plusieurs fois que des gens que je ne connaisse même pas m’ont fait des compliments avec la Norton. Qui sait, peut être un jour quand la Norton sera un peu plus fiable, je pourrais la ramener vers des rencontres des anciennes motos anglaise 🙂

 Posted by at 10:41 pm

This website uses cookies to give you the best experience. Agree by clicking the 'Accept' button or change your cookie settings.