Aug 092009
 
   
Well, the problem still isn’t “solved”. I guess the only way to solve it would be to take the Norton to a specialised workshop and have the inner thread remade (or remove it, widen it, and insert a ring with new thread). The heat resisting joint didn’t do the job; at first, it was holding, but nearly 60 kilometers later, the joint “hardend” and the exhaust locking nut came out again.

Removed most of the joint, some still in the thread of the locking nut

A colleague from work had an other idea; sheet copper.
It is hard to come by, not easy to find it in a store, but he still had some that came from an old, heavy-duty electric cable. It looks like a sheet of paper, just a bit thicker and made of copper of course. The idea is simple; straighten and flatten the sheet copper, cut with a pair of cissors a piece that fits around the thread of the exhaust locking nut.

Present the sheet copper for messurements

Then, when it fits about right, put a tiny bit of glue at the far end of the sheet copper and hold it firmly on the thread. Then wrap it around, tight, and a bit of glue again at the other end to hold it together. Of course, wrap it in the right direction so when screwed in, the copper sheet appears anti-clockwise. When the exhaust locking nut is held against the cilinder head, I’ve used a tiny screwdriver to make sure the copper was correctly lined up in/with the inner thread. Then screw the exhaust locking nut back in and tighten (with a warm engine). The idea is that the copper, thin, forms itself to the thread and creates a kind of “filling”. It worked, screwing it back in goes quite heavy, but seems to work. I took the Norton out for a ride to heat the engine and when I came back I tightened it firmly, aligned the holes of the cilinder and locking nut to place back a small iron wire to secure the exhaust locking nut from unscrewing.
For the moment it holds, we’ll see if it will last longer than the black joint I’ve tried.

I’ve also replaced a screw in the throttle; the small bridge that holds the throttle around the stearing bars also had a weak thread and was only holding on one side.

Yesterday, when I took the Norton out for a ride, I was waiting for a red light when a scooter rider pulled up next to me. He looked at the Norton and said “that’s really a beautiful bike, I would like to see myself and could see myself very well on such bike”. Ah yes, who could have imagined that I would ever see myself again on my dad’s old Norton ? True, real, original (old) motorbikes are quite rare on the road here and it already happened several times that people that I don’t even know complimented me with the Norton. Who knows, maybe one day when the Norton will be a bit more reliable, I might finally be able to take her a bit further and visit Norton or old english bikes meetings 🙂

Het probleem is nog steeds niet “opgelost”. De enige manier om het goed op te lossen zal toch worden om de Norton naar een mechanische werkplaats te brengen en herstel de schroefdraad in de cilinderkop (of verwijderen, gat groter maken en een ring er in met een nieuwe schroefdraad). De hitte bestendige vullingspasta was niet afdoende; eerst hield het nog even maar na bijna 60 kilometers en de pasta geheel hard werd kwam de moer er toch weer terug uit.

Meeste van de pasta weer verwijderd, een beetje zit nog in de draad van de moer

Een collega van het werk had een ander idee; koper vellen.
Het is niet gemakkelijk om het in een winkel te vinden maar hij had er nog wat van liggen wat van een oude, stevige electrische grondkabel kwam. Het ziet er net uit als een velletje papier, een beetje dikker dan en gemaakt van koper natuurlijk. Het idee is eenvoudig; de koper rechttrekken en knip met een schaar een reepje af dat net rond de schroefdraad van de moer past.

Leg het reepje koper tegen de moer voor de maten

Dan, indien het zo ongeveer past, doe wat lijm op het verste einde van het koper reepje en hou het stevig op de schroefdraad. Wikkel het dan, strak gewikkeld, en doe weer wat lijm aan de andere zijde om ze bij elkaar te houden. Wikkel het natuurlijk in de juiste richting dusdanig dat wanneer de moer er in word gedraaid, het koper tegen de wijzers van de klok in zit gewikkeld. Wanneer de moer tegen de cilinderkop aan zit heb ik een klein schroevndraaiertje gebruikt om de koper goed gepast te krijgen met de binnenste schroefdraad van de cilinderkop. Schroef dan de moer er geheel terug in en zet deze vast (met een warme motor). Het idee is dat de koper, dun, zichzelf naar de schroefdraad vormt en een soort “pakking” word. Het werkt, terug in schroeven gaat behoorlijk zwaar, maar het ziet er naar uit dat het werkt. Daarna heb ik de Norton voor een rondje meegenomen om de motor wat warm te laten worden en toen ik terug kwam heb ik de moer aangezet en de gaatjes van de moer en de cilinder op een lijn gezet om het ijzerdraadje terug te plaatsen wat er voor moet zorgen dat de moer niet los kan draaien.
Op dit moment houdt het, we zullen wel zien of het langer goed gaat dan met de zwarte Loctite autojoint welke ik eerder geprobeerd heb.

Ook heb ik nog een boutje vervangen in het gashandvat; de brug dat het gashandvat rond het stuur geklemt houd had een kapotte schroefdraad en hield slechts aan Ă©Ă©n kant.

Gisteren toen ik de Norton voor een ritje had meegenomen, stond ik voor het rode verkeerslicht te wachten toen er een scooter naast me kwam staan. Hij keek naar de Norton en zei “dat is echt een mooie motorfiets, daar kan ik mezelf ook wel op zien”. Ach ja, wie had ooit gedacht dat ik mezelf ooit nog eens op m’n vader’s Norton zou zien? Oudere, originele motorfietsen zie je niet zo vaak meer op de weg hier en het is al verschillende keren voorgekomen dat mensen die ik niet eens ken me compliementen gaven voor de Norton. Wie weet, misschien ooit nog eens als de Norton wat betrouwbaarder is dat ik dan wat verder van huis kan en een bezoekje kan brengen aan oudere engelse motor bijeenkomsten 🙂

Bon, le problème n’est toujours pas “rĂ©solu”. Je crains que la seule moyenne sera de ramener la Norton dans un atelier mĂ©canique afin de rĂ©parer le pas intĂ©rieur dans a culasse (ou l’enlever, agrandir le trou, insĂ©rer une bague avec une nouvelle pas). Le pâte rĂ©sistant Ă  la chaleur n’a pas marchĂ©; ou bout de 60 kilometers plus tard, la pâte a commencĂ© Ă  endurcir et l’Ă©crou est sorti quand mĂŞme.

EnlevĂ© la plus part de la jointe, un peu reste encore dans le pas de l’Ă©crou

Un collègue du bureau avait une autre idée; la cuivre feuilletée.
C’est difficile d’en trouver dans les magasins mais il en avait encore un peu, rĂ©cupère d’une veille câble d’Ă©lectricitĂ© faite pour enterrer. Au premier vu ça ressemble un peu Ă  une feuille de papier, juste un peu plus Ă©pais et fait de cuivre bien sĂ»r. L’idĂ©e est simple, il faut aplatir la cuivre puis avec un pair de ciseaux couper un peu de sorte que ça passe au tour du pas de l’Ă©crou.

Présenter la cuivre pour prendre les mesures

Ensuite, si la cuivre passe bien, mettre un peu de colle sur la bordure et la tenir fermement sur le pas de l’Ă©crou. Puis la tourner au tour de l’Ă©crou et encore mettre un peu de colle sur l’autre bordure afin de tenir la cuivre en position. Bien sĂ»r, il faut la mettre dans le bon sens, de sorte que la cuivre se prĂ©sente contre le sens d’aiguilles d’un montre quand on prĂ©sente l’Ă©crou contre la culasse. En tenant l’Ă©crou contre la culasse je me suis servi d’un petit tournevis afin de me assurer que la cuivre rentre bien avec le pas de l’intĂ©rieur de la culasse. Ensuite resserrer l’Ă©crou (avec une moteur chaude). L’idĂ©e est que la cuivre se forme au pas et crĂ©era une filetage additionnelle. Resserrer l’Ă©crou n’Ă©tait pas facile et c’Ă©tait dur mais j’ai l’impression que ça fonctionne. J’ai repris la Norton pour aller faire un petit tour afin de chauffer un peu la moteur et Ă  mon retour j’ai serrĂ© l’Ă©crou, alignĂ© les trous de l’Ă©crou et la culasse afin de remettre le fil de fer qui devrait empĂŞcher de se dĂ© serrer.
Pour l’instant ça tient, on verra bien si ça tiendra plus long temps que l’autojointe de Loctite.

J’ai aussi remplacĂ© un vis dans le pont qui tient la poignĂ©e de gaz au tour de la guidon; le pont ne tenait que d’un cotĂ©, de l’autre cotĂ© le pas Ă©tait cassĂ© aussi.

Hier quand j’avais pris la Norton pour aller faire un petit tour et pendant que j’attendais devant un feu rouge, un scooter s’avait mis Ă  cotĂ© de moi. Il regardait la Norton en disant “ça c’est une belle moto, je pourrais dĂ©jĂ  voir moi-mĂŞme sur une moto pareille”. Ah oui, qui pourrait s’imaginer qu’un jour je voyais moi-mĂŞme sur la Norton de mon père ? C’est vrai, les anciennes motos d’origine deviennent une raretĂ© sur la route et c’est dĂ©jĂ  arrivĂ© plusieurs fois que des gens que je ne connaisse mĂŞme pas m’ont fait des compliments avec la Norton. Qui sait, peut ĂŞtre un jour quand la Norton sera un peu plus fiable, je pourrais la ramener vers des rencontres des anciennes motos anglaise 🙂

 Posted by at 10:41 pm

 Leave a Reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

(required)

(required)


*

This website uses cookies to give you the best experience. Agree by clicking the 'Accept' button or change your cookie settings.